Deorum enim numini parent omnia

Deorum enim numini parent omnia

Utrumne divitiis homines an sint virtute beati?

Sursum capita!

Laetiores videbis, quos numquam fortuna respexit, quam quos deseruit

Alit lectio ingenium

Punitis ingeniis gliscit auctoritas

Errorem cum lacte nutricis sugimus

Quod per me non possum, nec per alium

Artibus ingenuis qaesita est gloria multis

Non debet excusationes vitio philosophia suggerere

Durante causa, durat effectus

Quod non videt oculus, cor non dolet

Di, probos mores docili iuventae; di, senectae placidae quietem

Contentum esse suis rebus maximae sunt certissimaeque divitiae

Divitiae, honores, imperia, victoriae fortuitae sunt

Sero sapiunt Phryges

Moneri velle ac posse secunda virtus est

Omnibus bonis expedit salvam esse rem publicam

Doctor bullatus, asinus coronatus

Virtus [...] et conciliat amicitias et conservat

Quae finxere, timent


Menu

Nulla nisi ardua virtus
Acta martyrum
Iniurias etiamsi ulcisci possumus, tamen oblivisci malle debemus
Si linguis hominum loquar et angelorum, charitatem autem non habeam, factus sum velut aes sonans aut cymbalum tinniens
Virtutes paganorum splendida vitia
Vitia aetatis
Quod erat demonstrandum
Opus alexandrinum
Quod non potest diabolus, mulier evincit
Experientia est sapientia
Pretium affectionis
Homunculus
Homo sui iuris
Una salus victis nullam sperare salutem
Honestus rumor alterum patrimonium
Audire verum timet
Extra
Extra iocum
Avidis, avidis natura parum est
Per me licet